Archiwum Główne Akt Dawnych w Warszawie
Pod względem administracyjnym Królestwo Polskie od 1837 r. dzieliło się na gubernie (wcześniejsze województwa). Ich zasięg terytorialny (mimo nieznacznych korekt w przynależności niektórych powiatów) był zbliżony do zasięgu wcześniejszych województw z okresu autonomicznego. Liczba guberni ulegała zmianie; początkowo było ich 8, następnie od 1844 r. – 5. Ich zwierzchnicy, gubernatorzy cywilni (nazywani tak w odróżnieniu od gubernatorów wojennych, których urzędy tworzył rząd rosyjski na terenach zdobytych, gdzie obowiązywał stan wojenny) podlegali bezpośrednio generał-gubernatorowi warszawskiemu. Zakres kompetencji cywilnego gubernatora był bardzo szeroki i obejmował wszystkie dziedziny życia. Gubernator stał na czele rządu gubernialnego. Jego najbliższymi współpracownikami byli: policmajster, kierownik kancelarii gubernatora, oficer sztabowy, urzędnik do specjalnych poruczeń oraz sekretarz rządu gubernialnego. Na ręce gubernatora składane były sprawozdania z działalności poszczególnych wydziałów rządu gubernialnego. Gubernator przewodniczył obradom tego rządu, a także różnych organizacji i stowarzyszeń społecznych i religijnych, których zwyczajowo był prezesem. Każdemu gubernatorowi podlegały na terenie jego guberni takie instytucje jak: Gubernialny Urząd do Spraw Powinności Włościańskich, Gubernialna Rada Dobroczynności Publicznej, a w guberniach uprzemysłowionych także Gubernialny Urząd do Spraw Fabrycznych. Do obowiązków gubernatora należały także inne czynności: przeprowadzanie poboru, uczestnictwo w egzaminach z języka państwowego (dla kandydatów na urzędników, uczniów gimnazjów oraz kleryków w seminariach duchownych), przygotowanie do służby w lokalnych oddziałach policji, organizowanie oddziałów straży ziemskiej, kontrola stanu higieny na miejskich targowiskach (zwłaszcza w miejscach, gdzie odbywał się handel żywnością) w stolicy guberni, wizytacje w przytułkach dla sierot i starców, szpitalach i więzieniach. Obowiązkiem gubernatora były też okresowe wizytacje innych miast znajdujących się na terenie podległej mu guberni.
Urząd naczelnika powiatu został wprowadzony w 1842 r. Naczelnik był wykonawcą władzy gubernatora na terenie powiatu.
Siedzibą gubernatora augustowskiego były Suwałki. Funkcję gubernatora cywilnego augustowskiego w okresie, z którego pochodzą zachowane akta, sprawował Józef Korytkowski, a radomskiego (któremu podlegał naczelnik powiatu stopnickiego) – kolejno: do 12 V 1863 r. Aleksander hr. Ostrowski, do grudnia 1863 r. (jako pełniący obowiązki) Wincenty Piątkowski a do grudnia 1865 r. – Konstanty Fänshawe.
Gubernia augustowska zlikwidowana została na mocy ustawy o reorganizacji urzędów gubernialnych z 31 XII 1866 r. W jej miejsce utworzono gubernię suwalską, a cały kraj podzielono na 10 guberni i 85 powiatów.
Materiały wchodzące w skład zbioru znalazły się w Archiwum Głównym Akt Dawnych w Warszawie w latach sześćdziesiątych XX w. Zostały przekazane z Muzeum Narodowego.
Materiały Gubernatora Cywilnego Augustowskiego to raporty władz administracyjnych z terenu guberni augustowskiej dotyczące ruchów oddziałów powstańczych oraz zarządzenia władz odnośnie akcji represyjnych wobec powstańców. Akta Naczelnika Cywilnego Powiatu Stopnickiego (znajdującego się w guberni radomskiej) to korespondencja władz cywilnych dotycząca powstania.
Zespół nie jest zmikrofilmowany.
Prawa własności należą do Skarbu Państwa. Reprodukowanie jest możliwe po uzyskaniu zgody Archiwum Głównego Akt Dawnych. W tych sprawach należy kontaktować się z Kierownikiem oddziału informacji i udostępniania AGAD.
AGAD, Materiały z rosyjskich kancelarii cywilnych
Inwentarz kartkowy do omawianych akt został opracowany w latach 60. XX w. przez Franciszkę Ramotowską. Wówczas to materiałom z kancelarii Gubernatora Cywilnego Augustowskiego nadano oznaczenie C1 a aktom Wydziału Policji Naczelnika Cywilnego Powiatu Stopnickiego – C2. Dla obu grup sporządzono wówczas jedną kartę zbioru typu „A”. Za podstawę do połączenia tych materiałów w jeden zbiór przyjęto ich pochodzenie z urzędów reprezentujących rosyjskie kancelarie cywilne. Obecnie po dokonaniu melioracji inwentarza kartkowego opracowano inwentarz książkowy, a jednostkom nadano sygnaturę ciągłą. Jednostki zostały spaginowane.
Ze zbioru akt przejętych z Muzeum Narodowego. W aktach także Dziennik Urzędowy Guberni Augustowskiej, nr 8 z dn. 8 (20) 02.1864 (s. 598-605).
Z akt Komitetu Polskiego w Moskwie 1915-17 przejętych z Muzeum Narodowego. Akta w złym stanie.